II. Cele działalności i zasady ich realizacji

§ 4.

Celem Kościoła jest:
1)głoszenie Słowa Bożego i czynienie ludzi uczniami Pana Jezusa Chrystusa  zgodnie z Pismem Świętym;
2) wypełnianie funkcji religijnych wobec członków i innych osób objętych posługą Kościoła;
3)włączanie się w działalność oświatowo-wychowawczą i charytatywno-opiekuńczą, szczególnie w dziedzinie zwalczania patologii społecznych;
4)krzewienie chrześcijańskiej idei umacniania rodziny i chrześcijańskiego wychowywania dzieci w oparciu o uniwersalne elementy nauki ewangelicznej;
5)kształtowanie postaw społecznych opartych na zasadach etyki chrześcijańskiej.

§ 5.

1. Cele, o których mowa w § 4 są realizowane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi Rzeczypospolitej Polskiej m.in. poprzez:
określanie doktryn religijnych i zasad wiary;
1)organizowanie i publiczne sprawowanie kultu;
2)udzielanie posług religijnych oraz organizowanie obrzędów i zgromadzeń religijnych w postaci manifestacji, procesji, chrztów publicznych, ewangelizacji, odczytów, koncertów muzyki chrześcijańskiej i innych;
3)zarządzanie sprawami kościelnymi według własnego prawa i swobodne wykonywanie władzy duchownej;
4)kształcenie i powoływanie duchownych, w tym organizowanie seminariów teologicznych i szkół biblijnych;
5)realizowanie inwestycji sakralnych i kościelnych;
6)nabywanie, posiadanie i zbywanie majątku ruchomego i nieruchomego oraz zarządzanie nim;
7)zbieranie ofiar, składek, przyjmowanie darowizn, spadków i innych świadczeń od osób fizycznych i prawnych;
8)wytwarzanie oraz nabywanie przedmiotów i artykułów potrzebnych do celów kultu i praktyk religijnych oraz korzystanie z nich;
9)nauczanie religii, w tym także za pomocą prasy, książek, druków, filmów i środków multimedialnych oraz wystaw o tematyce chrześcijańskiej;
10)korzystanie ze środków masowego przekazu;
11)prowadzenie działalności oświatowo-wychowawczej;
12)tworzenie organizacji na rzecz formacji religijnej, kultu publicznego oraz  przeciwdziałania patologiom społecznym i ich skutkom, w tym zakładanie fundacji;
13)prowadzenie działalności charytatywno-opiekuńczej i społecznej;
14)zakładanie, posiadanie i poszerzanie cmentarzy;
15)inicjowanie powstawania i przystępowanie do krajowych organizacji międzykościelnych;
16)uczestniczenie w międzynarodowych organizacjach wyznaniowych i międzywyznaniowych oraz utrzymywanie kontaktów zagranicznych w   sprawach związanych z realizacją swoich celów;
17)opiekę duszpasterską nad rodzinami członków kościoła i sympatykami;
18)tworzenie, przekształcanie i znoszenie zborów oraz kościelnych jednostek organizacyjnych;
19)inne formy działalności związane z celami Kościoła i służące realizacji celów statutowych.
2.Kościół może prowadzić odpłatną i nieodpłatną działalność pożytku publicznego, w szczególności w sferze takich zadań publicznych jak:
1) działalność charytatywna i pomocy społecznej, w tym pomocy rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywania szans tych rodzin i osób;
2) ochrona zdrowia;
3) działanie na rzecz osób niepełnosprawnych;
4) nauka, edukacja, oświata i wychowanie;
5) przeciwdziałanie patologiom społecznym;
6)kultura, sztuka, ochrona dóbr kultury i tradycji;
7)rozwijanie kontaktów i współpracy między społeczeństwami.
3.Działalność pożytku publicznego może być prowadzona w formach wyodrębnionych przez kościelne jednostki organizacyjne oraz fundacje i stowarzyszenia powoływane przez Kościół.

§ 6.

1.Formy realizacji celów Kościoła, o których mowa w § 5 statutu, mogą być prowadzone zarówno w obiektach własnych Kościoła jak i poza nimi zgodnie z obowiązującymi przepisami.
2.Kościół i jego jednostki organizacyjne mogą korzystać ze świadczeń wykonywanych na ich rzecz przez wolontariuszy. Warunki świadczeń wykonywanych przez wolontariuszy określają porozumienia między Kościołem lub jego jednostką organizacyjną a wolontariuszami oraz powszechnie obowiązujące przepisy prawa.

§ 7.

Do realizacji zamierzonego celu Kościół wyłania spośród swoich członków zorganizowane struktury wewnętrzne i posiada niezbędny majątek.